Renk seçin:


Acaba Benim Sonum Ne Olacak

Acaba Benim Sonum Ne Olacak

Bir gün birkaç alim, Rabia-i Adeviyye’nin yanına gitti ve ona: “Neden evlenmiyorsun’?” diye sordular. Rabia-i Adeviyye Onlara şöyle dedi: “Benim üç büyük derdim var. Bunların sıkıntısından kolayca kurtulmamı garanti ederseniz, o zaman evlenirim.
“Birincisi: “Acaba ben son nefesimde imanımı kurtarabilecek miyim?” O kimseler: “Biz bu sualin cevabını söylemekten aciziz.” dediler. Rabia-i Adeviyye tekrar: “Kıyamet gününde amel defterimi sağ tarafımdan mı, yoksa sol tarafımdan mı verecekler?” diye sordu. O kimseler bu soruya da: “Biz bu sualin cevabını söylemekten aciziz.” dediler. Rabia-i Adeviyye tekrar: “Herkesin hesabı görüldükten sonra bir grup cehenneme ve bir grup cennete giderken, acaba ben hangi grupta bulunacağım?” diye sordu. O kimseler şaşırarak: “Biz bu sualin cevabını da söylemekten aciziz.” dediler. Bunun üzerine Rabia-i Adeviyye onlara şöyle dedi: “O halde önümde böyle dehşetli günler varken ve bu günlere hazırlanmak elbette lazım iken, evlenmeyi nasıl düşünebilirim!”

İşte herkes böyle olmalıdır. Rabia-i Adeviyye’nin bu hali herkes için büyük bir derstir. Eğer bunları dünyada biraz olsun düşünmeyip, önümüze her geleni yaparsak, kıyamet gününde perişan oluruz. O gün pişmanlık günüdür. O gün herkes pişman olacak ama o gün pişmanlık da fayda vermez.

Şeytanın belini kıran en büyük şey, insanın: “Acaba benim sonum ne olacak?” diye düşünmesidir. Yani: “Sekarat esnasında benim halim ne olacak? Acaba dünyadan imanlı olarak mı, yoksa imansız olarak mı ayrılacağım?” diye düşünmek, lain şeytanın belini kıran en büyük haldir. Çünkü böyle bir düşüncenin sahibi, daima Allah-u Zülcelal’in rızasını kazanmak için gayret eder.

Hz. Peygamber (s.a.v) hadis-ı şerifte şöyle buyurmuştur: “Ağız tatlarını bozan, bütün ümitleri kıran ölümü çok düşünün. ” (Tirmizi, Taberani, İbn Mace)

Tabi ölümü düşünmek sadece ölüm vardır diye düşünmek değildir. Kendimizi o ölen kişinin yerine koymamız lazımdır. “Bu ölen kişi benim. Beni kabre koyup üzerime toprak attılar Buradan kalkamazsam benim halim ne olur?” diye düşünürsek, ölümü hatırlamış oluruz. Böyle düşündüğümüz zaman çok pişman olacağız ve kendi kendimize:

-“Bundan sonra kalbimden bu dünyanın muhabbetini söküp atayım; zikir ve ibadetle daima Allah-u Zülcelal’in rızasını kazanmak için gayret göstereyim.” diyeceğiz.

Bir insan için en önemli şey akıbettir. Onun için insan daima: “Acaba benim akıbetim ne olacak. Dünyadan imanlı olarak mı, yoksa imansız olarak mı ayrılacağım?” diye düşünmelidir. Bu düşünce insanın hatırından hiç çıkmamalıdır.

Seyda Muhammed Konyevi Hz.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ