Renk seçin:


Demek Çocukları Sevmiyorsunuz! Ama Rasulullah Seviyordu…

Demek Çocukları Sevmiyorsunuz! Ama Rasulullah Seviyordu…

Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam çocuklara dini telkinlerini sevdirerek ve tatlılıkla yapmıştır. Severek, muhabbetle terbiye alsınlar diye, onlara şefkatle muamele etmiştir.

Peygamber sallallahu aleyhi vesellem, Hasan veya Hüseyin’in ağladığını duyduğu anda, hemen onların yanına koşardı. (İbn Kesîr, el-Bidâye, I, 1208)

Bir gün, Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam ashabıyla birlikte yolda giderken, sokakta çocuklarla oynayan torunu Hz. Hüseyin’i gördü. Ashabını geride bırakarak ilerledi, kollarını açıp, Hüseyin’i tutmak istedi. Hz. Hüseyin bir oraya bir buraya kaçıyor, Peygamber sallallahu aleyhi vesellem de gülerek onu tutmaya çalışıyordu. Nihayetinde, sevgili torununu yakaladı ve öptü. Sonra da: ‘Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin’denim! Hüseyin’i seveni Allah sever…’ buyurdu. (İbn Mâce, Mukaddime, 11)

Peygamber Efendimiz çocuk ve torunlarına sevgisini göstermekten kaçınmazdı. Ebu Hureyre radıyallahu anhu, şahit olduğu bir sahneyi şöyle anlatır:

“Gündüzün bir saatinde,Resûlullah aleyhissalatu vesselamın peşinden dışarı çıktım. Arkasından yürüyordum. O da sessiz, ben de sessizdim. Birbirimizle konuşmadan ilerliyorduk. Benî Kaynuka Pazarı’na kadar böyle geldik. Sonra Resûlullah buradan ayrılarak Hz. Fatıma’nın evine geldi. Hz. Fatıma’nın evi, peygamber mescidine çok yakındı. Arada sadece dar bir aralık vardı. Efendimiz o aralığa girdi ve kızına: “Afacan orada mı? Afacan orada mı?” diye seslendi.

Sevmek için torunu Hasan’ı istiyordu. Zannederim annesi onu yıkıyor, boynuna kokulu çiçekler takıyordu. Çok geçmedi, çocuk koşarak geldi Resûlullah ona, o da Resûlullah’a sarıldı. Resûlullah onun için; “Allah’ım! Ben onu seviyorum, Sen de sev  Onu seveni de sev!” diyerek dua etti. (Sahîh-i Buhârî, Büyû, 9)

“Afacan” diye tercüme ettiğimiz “lukka” kelimesi, dilimizde “küçük yaramaz” gibi, çocuklara takılmak için kullanılan bir kelimedir. Anlaşılan Efendimiz, çocuklara mizahi bir üslupla takılarak şakalaşmaktadır.

Sadece kendi torunlarını değil ashabın çocuklarını bağrına basar, devesinin terkisine bindirir, yolda görünce başını okşardı.

Peygamber Efendimiz bir gün, mescitte namaz kıldırırken, bir çocuk ağlaması işitti ve namazı çok kısa sureler okuyarak tamamladı. Cemaat bunun sebebini sorunca, çocuk ağlaması işittiği için bunu yaptığını bildirdi. (Buhâri, Ezan, 65)

Yahudi bilginlerden biriyken Müslüman olan Abdullah b. Selâm’ın oğlu Yusuf şöyle rivayet etmiştir; “Allah’ın Resulü, bana Yusuf adını verdi ve kucağına oturtarak başımı okşadı.” (İbnü’l-Esir, el-İsâbe, I/312).

Hz. Ebu Bekir radıyallahu anhunun evlatlarına karşı da çok müşfik idi. Bir gün, Hz. Ebu Bekir, Hz. Aişe radıyallahu anhâya uğradı. Hz. Aişe ateşli hastalığa yakalanmıştı. Hz. Ebu Bekir “Kızım, nasılsın?” diye hatırını sordu ve yanağından öptü. (Ebû Dâvud, Edeb 158)

Bir gün, Peygamberimizin torunu Hz. Hüseyin’e sütannelik yapan Ümmü Fadl onu alıp sevmesi için Rasûlullah Efendimize götürdü. Efendimiz torununu kucağına aldı ve dizine oturttu, sevdi ve öptü. Bu sırada Hüseyin, dedesinin kucağını ıslattı. Ümmü Fadl radıyallahu anha buna mahcubiyetinden dolayı, çocuğu hemen Peygamber sallallahu aleyhi vesellemin kucağından aldı. Çocuk ağlamaya başladı. Peygamber Efendimiz merhametinin çokluğundan buna dayanamadı ve: “Ey Ümmü Fadl! Allah iyiliğini versin. Sen onu ağlatmakla beni üzdün.” buyurdu. (Ahmed b. Hanbel, c. 6, s. 339)

Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam bütün mahlûkata karşı çok şefkatliydi. Günahsız küçük çocuklara karşı da merhameti çok fazlaydı. Onun çocuklara karşı şefkati hakkında çok hadis-i şerif vardır. Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gün, torunu Hz. Hasan’ı öptü. Akra bin Habis de oradaydı. Akra: “Benim on tane evladım var, bunlardan hiçbirini öpmüş değilim” dedi. Peygamberimiz kendisine bir baktı ve “Kim, şefkat ve merhamet göstermezse, Allah da ona merhametini ihsan etmez.” buyurdu.” (Ebû Dâvud, Edep: 145)

Çocuklar Peygamberimiz aleyhissalatu vesselamı çok muhabbetle sever, onun telkinlerini can-ı gönülden kabul ederlerdi. Çünkü çocuklar, kimi severse onun dediklerini kabul ederler. Kötü muamele edenleri sevmezler ve dediklerini kabul etmek istemezler.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ