Renk seçin:


Hz. Hamza (r.a)’ın Müslüman Oluşu

Hz. Hamza (r.a)’ın Müslüman Oluşu

Hz. Hamza, Peygamberimizin amcalarındandır. Süveybe’den O da emdiği için, Rasûlullah sallallâhu aleyhi vesellem ile süt kardeştir. Hz. Hamza’nın müslüman olması şöyle anlatılır:
“Peygamber Efendimiz, bir gün Sâfâ Tepesi civarında bulunuyordu. Müşriklerin azılıları, Peygamberimize çatmak için fırsat kolluyorlardı. Ebû Cehil, taraftarlarından Adiy bin Hamrâ ve
İbnü’l-Asdâ’yı peşine takarak Peygamberimizin karşısına dikildi. Peygamberimize hakaret dolu sözler söylemeye başladılar. Ağızlarından çıkanı kulakları duymuyordu. Bununla kalmayarak, Peygamberimizin mübarek başına toprak saçtılar. Üzerine pislik atmaya başladılar. Hatta birisi, Peygamberimizin boynuna basma cüretini gösterdi. Yapabilecekleri işkenceyi yaptıktan sonra ayrıldılar. Şefkat kahramanı ve sabır timsali Resûl-i Ekrem hiçbir mukabelede bulunmadan kalkıp evine gitti. Ebû Cehil, adamlarıyla oradan ayrıldıktan sonra, Kâbe civarında bulunan müşriklerin bulunduğu yere gitti.
Peygamberimize yapılanları, orada evi bulunan Abdullah bin Cüd’ân’ın azadlı cariyesi görmüş, söylenilenleri duymuştu. Peygamberimizin amcası Hamza, kılıcı belinde, yayı boynunda olduğu hâlde avdan dönüyordu. Hamza günün ekserisini avla geçirirdi. Aynı zamanda usta bir atıcı ve nişancı idi. Av dönüşü Kâbe’yi tavaf edip Kureyş’in toplantısına uğrar, biraz konuşur, ondan sonra eve dönerdi.
Hamza, Kâbe’ye doğru giderken, karşısına, hadiseyi gören cariye çıktı. “Ey Ümâre’nin babası!” dedi ve hadiseyi anlatmaya başladı: “Kardeşinin oğlu Muhammed’e Ebû Cehil ve arkadaşlarının yaptıklarını görmüş olsaydın, dayanman mümkün olmazdı.” dedi.
Hamza birden çarpıldı. Cariyenin anlatmasına fırsat vermeden,
“Ne yaptılar ona?!” diye sordu. Cariye, eziyet ettikleri yeri göstererek, “Onu şuracıkta otururken buldular, türlü işkenceler yaptılar. Sövüp saydılar, sonra da ayrılıp gittiler.” deyince, Hamza tahkik etmek için, “Sen bu yaptıklarını kendi gözünle gördün mü?” diye sordu. Cariye, “Evet, gördüm.” deyince, Hamza hiç beklemeden hızlı adımlarla Kâbe’ye doğru ilerledi.
Hamza, Kureyş yiğitlerinin en merdi ve itibarlısıydı. Yaradılışı icabı, haksızlık karşısında kükreyen, canı pahasına şiddetle zulme karşı koyan bir insandı.
Hiç eve uğramadan, Ebû Cehil ve arkadaşlarının da bulunduğu Kureyş toplantısına gitti. Ebû Cehil’i bulup ona dersini verecekti. Kardeşinin oğluna yapılan eziyete hiç dayanamıyordu. Henüz Müslüman değildi, ama akraba bağlılığı onu durduramıyordu. Ebu Cehili görünce:
– Sen benim yeğenime nasıl hakaret edersin diye saldırdı. Yayıyla kafasına vurdu. Başını yardı, Başından kanlar akmaya başladı. Orada bulunanlar da Hz. Hamza’ya saldırmak istediler. Ebucehil, Hz. Hamza müslüman olabilir endişesiyle buna engel oldu.
– Suç bende, ben onun yeğenine hakaret ettim. Bırakın Hamza’yı, dedi. Bunun üzerine Hz. Hamza’ya karşı bir harekette bulunan olmadı, Oradan ayrılan Hz. Hamza doğru Peygamber Efendimiz’in yanına vardı.
– Müsterih ol. Sana hakaret eden o adamın cezasını kendi elimle verdim. Başını yardım. Kalbin mahzun olmasın. Sen ne istersen ben onu yaparım, dedi. Bunun üzerine, Hz. Peygamber
aleyhissalâtu vesselâm:
– Ey amca, benim kalbim ancak senin Allah ve Resulüne iman etmenle memnun ve mesrur olur, buyurdu. Bunun üzerine Hz. Hamza radıyallâhu anhu, hiç tereddüt etmeden Kelime-i Şehadet getirip müslüman oldu.
Hz. Hamza son derece cesur, kuvvetli bir kişiydi. Kendisinden üç gün sonra da Ömer Müslüman oldu. Bu ikisinin Müslüman olmalarıyla, Müslümanlar büyük destek buldular.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ