Renk seçin:


Yolculuk Var

Yolculuk Var

Kendini en az tanımak ve kendini anlamamak, hayatın en yıkıcı sebeplerindendir…

Bir ödevdir insan için anlamak.

Neyi? Varı, var edeni. İnsan için anlamak aydınlıksa;

Anlamamak zifiri karanlıktır.

İnsanın en tehlikeli halidir kendini bilmemesi.
Daha kendimizi tanımadan atacağımız adımların ve dahi özgürlük sandığımız yaşamın, bize neler getirip götüreceğinden bihaber yaşamaktayız.

İnsan çoğu zaman ne yanında duran kurtlardan ne de yanından geçen eşkiyalardan haberi vardır.

Ne yaşıyorsak iyi, kötü, acı, tatlı, güzel, kötü hepsi ruhumuza aklımıza hayat tecrübemize bir şey katacaktır.

Derinleşmeye başlar tecrübe edindikçe insan. Pişman olacağı işlerden uzak durur, ihtiyaç duyduğu şeyleri belirler, kurallarını yazar çizer, iyice belli eder çizgilerini.

Kolay olmayanı ise, en acıtanı olsa da insanın kendi benliğini tanıması çok önemlidir.

Kimselere paylaşmadığı, içinde bir yerlerde duran bir benlik duygusu.

İşte bütün bu içimize sıkıştırdığımız şerler varken, yani daha tanıyamadığımız koca bir ”ben” varken, başkalarını tanımamız doğru değildir. Zaten istesek de bir türlü olmayacaktır.

Kurtarıcı gibi durmanın öyle gözükmenin kimseye bir faydası da olmayacaktır.

İşte mutluluk ve sevgi bunlara paraleldir sürekli.

Ne yapacağını bilen neye inanması gerektiğini iyice anlamış, sözünde duran, algısının açık, sözlerinin berrak, sinirlerini kontrol edebilen, yapabilecek ya da yapamayacağı herşeyin farkında olmak, bir nebze kendini bilmek demektir.

Kendini bilmekse, yaratıcıyı bilmenin ilk adımıdır.

Şimdi vakit kaybetmeden kendimizle tanışalım.

Kendimizle başlasın ilk adımımız, sonra diğerleri…

Kendini tanıdığın kadar, faydalı ve güzel işler yapabilirsin…

Kerem Şen – Zamane Çocukları

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ